O mnie

Ścieżka woła każdą z nas w odpowiednim momencie. Moja upomniała się wiosną 2020 roku, gdy księżyc po 33 latach wrócił na to samo miejsce, co w dniu moich narodzin. Zanim jednak usłyszałam to wołanie, musiałam najpierw umrzeć i narodzić się na nowo — jako mama dzikiej, niepokornej dziewczynki.

Ten blog to przestrzeń, w której łączę to, co magiczne i mistyczne, z tym, co twórcze i cielesne. Dzielę się tu przemyśleniami ze ścieżki, którą kroczę: intuicyjnie, z uważnością, z głębi. Znajdziesz tu refleksje, recenzje książek, symbole, sny oraz sztukę — rysunki, obrazy i twórczość, która od zawsze była częścią mojego istnienia.

Zapraszam Cię do mojego świata — pełnego znaków, pęknięć, przemian i kreacji. Gdzie starzy Bogowie mieszają się z fascynacją symboliki wg Junga i ludowym czarostwem.